„Kulturalnie pod Giewontem” 
Stacja Kultura Zakopane to miejsce dotarcia do celu, do Zakopanego, w poszukiwaniu emocji, wrażeń, odpoczynku. Stacja to także początek artystycznej podróży dla obiecujących zakopiańskich artystów: muzyków, plastyków, młodzi twórcy mają tutaj szansę, dzięki wsparciu Miasta, wyruszyć w podróż z bagażem swoich talentów. Wszystkie trzy piętra Stacji Kultura Zakopane: Galeria, Centrum Informacji Turystycznej oraz Klubokawiarnia pełnią funkcje kulturalne. Obecnie zobaczyć można wystawę na plakat Promujący Miast Zakopane. Ekspozycja ukazuje różnorodne interpretacje tematu, w których młodzi artyści mierzą się z wizualnym przedstawieniem unikalnego charakteru tego miejsca. Każdy z prezentowanych plakatów to autorska próba uchwycenia ducha Zakopanego – miasta zanurzonego w tradycji, a jednocześnie otwartego na współczesność

„Czerwony Dwór – serce podhalańskiej kultury”

Czerwony Dwór to jedna z najpiękniejszych i najważniejszych willi Zakopanego, położona w samym sercu miasta przy ulicy Kasprusie, prowadzącej w stronę Doliny Strążyskiej. Budynek został wzniesiony w latach 1901–1902 przez Wojciecha Roja, bliskiego współpracownika Stanisława Witkiewicza, w charakterystycznym stylu zakopiańskim. Willa powstała na zamówienie Oktawii Lewandowskiej, siostry Zygmunta Gnatowskiego – właściciela innej willi zaprojektowanej przez Witkiewicza.

W 2016 roku „Czerwony Dwór” został przekształcony w Centrum Kultury Rodzimej, którego celem jest promocja sztuki regionalnej i tradycji Podhala. W jego wnętrzach można podziwiać stałą ekspozycję malarstwa na szkle autorstwa zakopiańskich twórców – dziedziny sztuki o wyjątkowym bogactwie i różnorodności, głęboko zakorzenionej w kulturze Podhala.

Aktualnie czasową ekspozycję stanowi wystawa pokonkursowa „Macierzyństwo”, prezentująca prace inspirowane motywem matki i dziecka, ukazujące emocjonalny i symboliczny wymiar tego uniwersalnego tematu w sztuce ludowej regionu.

„Galeria pełna wrażeń”

Miejska Galeria Sztuki w Zakopanem to jedna z najstarszych galerii w Polsce, kontynuująca tradycje powstałego w 1911 roku Bazaru Polskiego. Sala znajdująca się nad Bazarem – wzniesionym z inicjatywy Fundacji Kórnickiej, założonej przez Władysława hr. Zamoyskiego – od początku stanowiła ważne centrum życia artystycznego miasta.

Dziś w przestrzeni Galerii prezentowane są wystawy czasowe sztuki współczesnej, a jej działalność obejmuje również organizację wykładów, oprowadzań kuratorskich, warsztatów oraz koncertów kameralnych.

Obecnie w Miejskiej Galerii Sztuki odbywa się wystawa prezentująca twórczość trojga artystów, którzy w odmienny sposób opowiadają o świecie – poprzez barwę, formę, fakturę obrazu i tkaniny.  W sali A swoje malarskie prace pokazują Anastazja Burko-Dziemidziuk i Adam Molenda. Zestawione obok siebie dzieła tworzą przestrzeń dialogu – pomiędzy subtelną, kontemplacyjną wrażliwością, pełną poetyckiego światła, a ekspresją żywiołową, odważną i nasyconą energią. Ich obrazy odsłaniają indywidualne poszukiwania twórcze, ukazując jednocześnie bogactwo współczesnych języków malarskich.

Równolegle w sali B, można oglądać jubileuszową wystawę Małgorzaty Kowalczyk – zakopiańskiej artystki, która od pięćdziesięciu lat tworzy wyjątkowe tkaniny artystyczne i malarstwo. Jej dzieła, głęboko zakorzenione w tradycji, a zarazem otwarte na nowoczesne formy wyrazu, stanowią ważny głos w kulturze Podhala oraz świadectwo niezwykłej konsekwencji i dojrzałości twórczej.

 „Spotkanie z historią i kulturą Podhala”

Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem to jedno z najważniejszych muzeów regionalnych w Polsce, gromadzące bezcenne pamiątki związane z historią, kulturą i przyrodą Podhala oraz Tatr.

W gmachu głównym, przy dolnych Krupówkach – w monumentalnym budynku z jasnego kamienia i tynku, o smukłych oknach i zdobionych attykach – od ponad stu lat mieści się główna siedziba Muzeum. Obiekt ten jest cennym przykładem architektury w stylu zakopiańskim, a jednocześnie jednym z symboli miasta.

Na stałej ekspozycji można podziwiać około 1400 eksponatów, wśród których znajdują się m.in. haftowane gorsety góralskie, barwne spódnice, łyżniki i formy na ser, podhalańskie dudy i gęśle, a także drewniany model willi „Pod Jedlami”. Wśród zbiorów przyrodniczych znajdują się okazy minerałów – granitów, wapieni i kwarców – oraz wypreparowane zwierzęta charakterystyczne dla Tatr: świstak, niedźwiedź i kozica. Wszystkie te eksponaty wypełniają przeszklone gabloty, tworząc fascynującą opowieść o bogactwie regionu.

Stała wystawa w gmachu głównym Muzeum Tatrzańskiego ukazuje historię, kulturę i przyrodę Zakopanego, Tatr oraz Podhala. Jej autorzy wybrali jako motyw przewodni spotkanie – symbolizujące przenikanie się kultur, tradycji i ludzkich losów. To właśnie te spotkania, trwające od pokoleń, w dużej mierze zadecydowały o wyjątkowym charakterze i fenomenie Podhala.

„Śladami Stanisława Witkiewicza” 

Willa Koliba, filia Muzeum Tatrzańskiego im. dra Tytusa Chałubińskiego, to pierwszy dom w stylu zakopiańskim, zaprojektowany przez Stanisława Witkiewicza. Położona przy ulicy Kościeliskiej – najstarszej ulicy Zakopanego, pełnej zabytkowych domów i góralskich zagród – stanowi wyjątkowe świadectwo narodzin stylu, który stał się symbolem Podhala.

W Willi mieści się Muzeum Stylu Zakopiańskiego, prezentujące historię i koncepcję pierwszego polskiego stylu narodowego, opartego na tradycyjnym budownictwie i zdobnictwie górali podhalańskich. Ekspozycja szeroko ukazuje postać Stanisława Witkiewicza, jego idee oraz wpływ na rozwój architektury i sztuki regionu.

Uwagę zwraca nie tylko piękna architektura Koliby, lecz także jej bogate wyposażenie – unikalne meble, pamiątki, dzieła sztuki – oraz znakomita kolekcja etnograficzna Zygmunta Gnatowskiego, eksponowana w tzw. Izbie góralskiej. Całość tworzy niepowtarzalny klimat domu, w którym styl zakopiański został po raz pierwszy w pełni zrealizowany.

W przestrzeniach Willi Koliba prezentowana jest również wystawa  czasowa artysty wizualnego Igora Omuleckiego zatytułowana „Na dnie oceanu”. To współczesna interpretacja i artystyczny dialog z legendą rodziny Witkiewiczów oraz dziedzictwem stylu zakopiańskiego. Artysta podejmuje refleksję nad jego początkami, inspiracjami Stanisława Witkiewicza oraz nad rolą przyrody tatrzańskiej i kultury góralskiej w kształtowaniu tej estetyki. Wystawa stawia także pytania o znaczenie muzeum jako miejsca przechowywania pamięci i przekazywania historii kolejnym pokoleniom.

 „Sztuka z pazurem w Zakopanem”

Galeria Władysława Hasiora to autorska przestrzeń jednego z najbardziej oryginalnych i niepokornych polskich artystów XX wieku. Władysław Hasior, znany z niezwykłej wyobraźni i niezależności twórczej, wymykał się wszelkim klasyfikacjom. Był autorem monumentalnych pomników, surrealistycznych asamblaży, akcji plenerowych oraz fotografem dokumentującym kulturę materialną PRL-u.

Galeria mieści się w zabytkowej „leżakowni” dawnego sanatorium, którą artysta przekształcił w wyjątkową przestrzeń wystawienniczą. Zgromadził w niej swoje najważniejsze dzieła – sztandary, kompozycje przestrzenne i rzeźby. Ich tworzywem są różnorodne materiały i codzienne przedmioty, często uznawane za bezwartościowe rupiecie, które w rękach Hasiora nabierały nowego, symbolicznego znaczenia. Opatrzone metaforycznymi, niekiedy przekornymi tytułami, jego prace skłaniają do refleksji nad współczesnym światem, kondycją człowieka i miejscem sztuki w życiu codziennym.

W głównej sali Galerii Władysława Hasiora odbywają się także wystawy czasowe. Obecnie dialog z twórczością Mistrza podejmuje Grupa Krakowski Underground, w skład której wchodzą Piotr Lutyński, Adam Rzepecki, Jerzy Kosałka i Zbigniew Libera. Każdy z artystów przygotował zestaw prac prowadzących twórczą rozmowę z dziedzictwem Hasiora – z jego wyobraźnią, symboliką i nieustannym poszukiwaniem nowych form wyrazu.

„Wielka Krokiew – serce sportowych emocji” 

Wielka Krokiew to najsłynniejsza polska skocznia narciarska, położona w Zakopanem – kolebce tej dyscypliny sportu w Polsce. Od momentu swojego powstania w 1925 roku stanowi symbol polskich sukcesów narciarskich oraz jedno z najważniejszych miejsc na sportowej mapie kraju.

Jej twórcą był Karol Stryjeński – architekt, plastyk i miłośnik Tatr, który zaprojektował obiekt doskonale wpisujący się w górski krajobraz, wbudowana w naturalny stok Krokwi – zbocza stanowiącego ramię Giewontu. W 1989 roku skoczni nadano imię Stanisława Marusarza, wybitnego sportowca, olimpijczyka i legendy polskich skoków narciarskich.

Dziś Wielka Krokiew jest nie tylko areną zawodów sportowych najwyższej rangi, lecz także atrakcją turystyczną. Zwiedzający mogą wjechać kolejką krzesełkową na szczyt skoczni i z punktu widokowego podziwiać panoramę Tatr oraz Zakopanego. Dostępne są również trasy piesze, które pozwalają z bliska przyjrzeć się konstrukcji skoczni i poczuć atmosferę tego wyjątkowego miejsca, będącego świadkiem historii polskiego sportu.

 „Smak kultury góralskiej”

Muzeum Oscypka przy ulicy Jagiellońskiej 28 to pierwsze w Polsce i jedyne żywe muzeum poświęcone najsłynniejszemu góralskiemu serowi – oscypkowi. Od momentu powstania w 2018 roku miejsce to należy do najbardziej polecanych i najlepiej ocenianych atrakcji turystycznych Zakopanego.

Podczas pokazu w Muzeum można na żywo zobaczyć proces wyrobu oscypka prowadzony przez prawdziwego bacę. Zwiedzający poznają wszystkie etapy produkcji tego wyjątkowego sera, od przygotowania mleka, przez formowanie, po wędzenie. W czasie prezentacji można również posłuchać opowieści o życiu górali, ich pasterskich tradycjach i zwyczajach, a także o ciekawostkach związanych z kulturą Podhala.

 „Z wizytą u Mistrza”

Kamiland to wyjątkowa galeria poświęcona Kamilowi Stochowi – jednemu z najwybitniejszych polskich sportowców i mistrzów skoków narciarskich. To miejsce, w którym można z bliska zobaczyć historię jego kariery, sukcesów i sportowych emocji.

W galerii zgromadzono blisko pół tysiąca eksponatów, w tym medale olimpijskie, Złote Orły, Kryształowe Kule oraz liczne pamiątki i fotografie dokumentujące kolejne etapy kariery mistrza. W rolę przewodnika wciela się sam Kamil Stoch – za pośrednictwem przekazów audiowizualnych opowiada o najciekawszych momentach swojej sportowej drogi, kulisach zawodów i codziennym życiu sportowca.

Ekspozycja zajmuje siedem sal wystawowych, z których każda ma odmienny charakter i w układzie chronologicznym prezentuje historię wzlotów i upadków Kamila Stocha – jego wytrwałość, pasję i drogę na szczyt światowych skoków narciarskich

„Z widokiem na Tatry”
Gubałówka to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Zakopanem. Obok Giewontu i Kasprowego Wierchu należy do najczęściej odwiedzanych szczytów górujących nad miastem. Trudno wyobrazić sobie pobyt w Zakopanem bez wizyty na Gubałówce – to obowiązkowy punkt na mapie każdego turysty.

Wznosi się na wysokość 1 126 m n.p.m., a ze szczytu roztacza się zapierający dech w piersiach widok na panoramę Tatr Polskich i części Słowackich, a także na pasmo Babiogórskie.

Na Gubałówkę można wejść pieszo jednym z kilku szlaków, ale dużą atrakcją jest również wjazd kolejką linowo-terenową, która startuje z dolnej stacji przy Krupówkach. Podróż nią trwa zaledwie kilka minut i pozwala podziwiać przepiękne widoki na Zakopane i otaczające je góry.

„Na dachu Zakopanego” 

Kasprowy Wierch to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i najczęściej odwiedzanych atrakcji w Tatrach – miejsce, które zachwyca zarówno miłośników gór, jak i turystów pragnących podziwiać majestat tatrzańskiej przyrody bez konieczności forsownych wędrówek.

Na szczyt, wznoszący się na wysokość 1987 m n.p.m., można wygodnie wjechać kolejką linową z Kuźnic, która sama w sobie stanowi niezapomnianą atrakcję. Przejazd trwa kilkanaście minut i dostarcza spektakularnych widoków – z wagoników rozciąga się panorama Doliny Bystrej, Giewontu, a także okolic Zakopanego.

Po dotarciu na górę czekają rozległe widoki na Tatry Zachodnie i Wysokie, które w pogodny dzień zapierają dech w piersiach. Na szczycie znajduje się również obserwatorium meteorologiczne – najwyżej położony budynek w Polsce – oraz restauracja, w której można odpocząć i nacieszyć się niezwykłym widokiem tatrzańskich szczytów.

Szlakiem odkrywców, i zbójników”

Wycieczka do Doliny Kościeliskiej to spacer po jednej z najpiękniejszych dolin w zachodniej części Tatr Polskich, która dzięki łagodnej i utwardzonej trasie z Kir jest dostępna dla większości turystów, w tym rodzin z dziećmi.

 Główny szlak do schroniska PTTK na Hali Ornak ma około 6 km długości w jedną stronę, różnica wysokości około 200 m. Przejście spacerowe z przewodnikiem tatrzańskim zajmuje ok. 3 godziny do schroniska wraz z przerwami. Pobyt w schronisku w zależności od potrzeb turystów. Droga powrotna zajmuje do 2 godzin.

Poziom trudności: Łatwy/średni – warto być wyposażonym w dobre obuwie trekkingowe i ciepłą odzież. W listopadzie na szlaku może zalegać śnieg.

Przebieg trasy: Kiry – Niżnia Brama Kościeliska - Wyżnia Kira Miętusia – Stare Kościeliska – Pośrednia Brama Kościeliska - Hala Pisana – Krzyż Pola - Schronisko PTTK na Hali Ornak.

Dolina ta jest pełna historii związanej z geologią, pasterstwem, zbójnictwem, poszukiwaczami skarbów, odkrywcami Tatr i to wszystko w otoczeni wspaniałej tatrzańskiej przyrody.

Trasa rozpoczyna się w Kirach i już od pierwszych metrów wita turystów kojącym szumem Kościeliskiego Potoku, który towarzyszy wędrowcom przez całą dolinę. Szlak wije się łagodnie wzdłuż rzeki, otoczony lasem, który w upalne dni zapewnia przyjemny cień, a jesienią mieni się paletą barw.

Spacerując, mija się liczne, malownicze wapienne formacje skalne, które wznoszą się po obu stronach doliny. Ściany skalne, często porośnięte mchem i drobną roślinnością, kryją w sobie liczne jaskinie i tajemnicze zakamarki.

„Biała odwaga” 

Kino Miejsce to nowy punkt na mapie Zakopanego,  upowszechniający kulturę filmową i połączenie ze sztukami nowych mediów. To nie tylko miejsce, do którego przychodzi się na film lub po prostu do kina, to również w pewnym sensie mała „galeria” sztuki filmowej czy miejsce łączenia przyjemności z kulturą i edukacją filmową.

Film "Biała odwaga" to polski film historyczny z 2024 roku, opowiadający o konflikcie dwóch braci, Jędrka i Maćka Zawratów, w czasie II wojny światowej na Podhalu. Fabuła koncentruje się na kolaboracji części górali z nazistami, o czym w filmie decyduje Jędrek, próbując zrealizować wizję Goralenvolku, podczas gdy Maciek staje po stronie ruchu oporu. Film porusza trudne tematy miłości, zdrady i poświęcenia w ekstremalnych warunkach wojny.